Werkproduct

Use-casespecificatie

De uitwerking van één use case: het hoofdscenario van interactie tussen actor en systeem, de afwijkingen daarop, en de voorwaarden en regels die daarbij gelden.

Alpha: Requirements Use cases
01

Beschrijving

Een use-casespecificatie beschrijft precies één use case. De kern is het hoofdscenario: de opeenvolging van stappen waarin de actor en het systeem elkaar afwisselen, vanaf de aanleiding tot het moment waarop het beoogde resultaat is bereikt. Daaromheen staan de alternatieve scenario's — de afwijkingen die zich kunnen voordoen en hoe het systeem daarmee omgaat.

Naast de scenario's legt de specificatie vast onder welke voorwaarden de use case kan starten, in welke toestand het systeem achterblijft na afloop, welke gegevens tussen actor en systeem worden uitgewisseld en welke regels daarop van toepassing zijn. Eisen die niet aan deze ene use case toebehoren horen hier niet thuis; die gaan naar de aanvullende specificaties.

De specificatie is geschreven in de taal van de gebruiker, niet in die van het systeem: de actor herkent zijn eigen werkwijze erin. Daardoor is het werkproduct tegelijk bruikbaar als afstemmingsmiddel met de opdrachtgever, als basis voor het ontwerp en als vertrekpunt voor het opstellen van testgevallen — elk alternatief scenario is in feite een testgeval.

Het werkproduct is bedoeld voor de gebruikersvertegenwoordigers, het realisatieteam, de testers en de architectuureigenaar.

Sjabloon
use-casespecificatie.docx
Sjabloon voor Use-casespecificatie
⬇ Download DOCX
02

Detailniveaus

  1. Beknopt Voldoende

    Een alinea of een handvol stappen die het verloop van de use case op hoofdlijnen weergeven, met alleen de belangrijkste afwijkingen. Geschikt voor use cases die herkenbaar en goed begrepen zijn en waar het realisatieteam geen aanvullende sturing nodig heeft.

  2. Volledig uitgeschreven

    Het volledige verhaal van de use case. Reserveer dit voor use cases die de structuur van het systeem bepalen, technisch risico dragen, zwaar onder wet- en regelgeving vallen, of waarover de stakeholders het onderling nog niet eens zijn.

    Een volledig uitgeschreven use-casespecificatie bevat ten minste de volgende onderdelen:

    • de naam van de use case en het resultaat dat de actor ermee bereikt;
    • de primaire actor en de overige betrokken actoren;
    • de voorwaarden waaronder de use case start en de toestand na afloop;
    • het hoofdscenario in genummerde stappen, waarbij per stap duidelijk is wie handelt;
    • de alternatieve scenario's, elk gekoppeld aan de stap waar zij afsplitsen, met hun eigen afloop;
    • de uitgewisselde gegevens en de regels die daarop gelden;
    • de openstaande vragen en aannames die nog bevestiging behoeven.

    Hierdoor ontstaat een specificatie die zonder mondelinge toelichting te realiseren en te testen is.

Open practice. Deze practices zijn open voor bijdragen van de community. Open een GitHub-issue om een verbetering aan een bestaande practice voor te stellen, een nieuwe practice te introduceren of een sjabloon bij te dragen — issues zijn het startpunt voor elke wijziging.