Maak high-level design

In deze activiteit stelt de architectuureigenaar, samen met de opdrachtgever en de belangrijkste stakeholders, een eerste samenhangend high-level design op: aanleiding, gebruiksdoel en scope van de oplossing, vastgelegd op System Context-niveau (C4-model) en getoetst aan de geldende enterprise-kaders. Desgewenst wordt dit aangevuld met een globale Container-weergave. Hetzelfde moment levert ook een eerste, grove migratiestrategie op: de reeks transitiestaten tussen de huidige en de gewenste situatie. Het resultaat vormt de basis waarop de architectuurbepalende eisen en het low-level design verder bouwen.

Het opstellen van het high-level design begint met een goed begrip van de aanleiding en het gebruiksdoel. Dit wordt opgehaald samen met de opdrachtgever, gebruikersvertegenwoordigers, de enterprise architect en andere relevante stakeholders; niet de technische oplossing staat hier centraal, maar de behoefte of het probleem dat aanleiding geeft tot het project. Vanuit dat begrip wordt vervolgens de context en scope van de oplossing vastgesteld: wat hoort wel en niet tot de oplossing, welke gebruikers en systemen werken ermee samen, en waar liggen de grenzen? Dit komt samen in een C4 System Context-diagram dat voor technische én niet-technische stakeholders begrijpelijk moet zijn, zodat het een gemeenschappelijk referentiepunt wordt voor de verdere uitwerking.

Met die context helder worden de geldende enterprise-kaders geraadpleegd: architectuurprincipes, de paved road, bestaande platformvoorzieningen, wet- en regelgeving. Deze worden vertaald naar de globale oplossingsrichting — nog geen gedetailleerd ontwerp, maar een beschrijving van hoe de oplossing zich op hoofdlijnen positioneert, desgewenst verduidelijkt met een conceptueel C4 Container-diagram. Ook de belangrijkste architectuurrisico's en onzekerheden worden hier expliciet benoemd; ze worden nog niet opgelost, maar zo blijven de grootste onzekerheden zo vroeg mogelijk zichtbaar, in plaats van pas tijdens de realisatie.

Vanuit dezelfde context wordt ook een eerste, globale migratiestrategie bepaald: een reeks stabiele transitiestaten tussen de huidige en de gewenste situatie, met een impactbepaling op bestaande systemen, integraties en bedrijfsprocessen. Alleen de eerstvolgende transitiestaat wordt scherp ingevuld; latere staten blijven bewust globaal totdat Maak low-level design ze verder uitwerkt. Tot slot worden op hoofdlijnen de succescriteria van de oplossing vastgesteld, en wordt het geheel gezamenlijk gevalideerd met de stakeholders. Daarna stelt de opdrachtgever het high-level design formeel vast.